توزیع نامتوازن امکانات، بی عدالتی در تخصیص کمکها، نقاط برخوردار و کم برخوردار، توزیع نامتناسب امکانات، تأخیر در ارسال امکانات، ناهماهنگی کمکهای مردمی، در نظر نگرفتن نیازهای بومی، سوء استفاده گروههای اپوزسیون و شایعات مخرب از جمله وجوه مسالهمند مدیریت بحران سوانح طبیعی در ایران مطرح شد.
به گزارش روابط عمومی پژوهشکده سوانح طبیعی، سیوپنجمین نشست از سلسله نشستهای تخصصی در حوزه مدیریت بحران به عنوان پیشنشست همایش علمی اخلاق امدادگری با موضوع «اخلاق امدادگری و مدیریت بحران جامعهمحور» توسط پژوهشکده سوانح طبیعی و کرسی یونسکو در مدیریت سوانح طبیعی با همکاری جمعیت هلالاحمر جمهوری اسلامی ایران و با حضور جمعی از مسئولان، اساتید و علاقهمندان به این حوزه بهصورت برخط در پژوهشکده برگزار شد.
در ابتدای نشست، علی انتظاری جامعهشناس و رئیس دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه علامه طباطبایی به بیان نقطه نظرات خود پیرامون مدیریت بحران جامعهمحور پرداخت و ضمن بیان تجربیات پژوهشی در سوانح طبیعی به لزوم توجه به رویکرد اجتماعی در مطالعات سوانح اشاره داشت.
رئیس دانشکده علوم اجتماعی در آغاز سخن به وجوه پرابلماتیک مدیریت بحران با رویکرد اجتماعی پرداخت. توزیع نامتوازن امکانات، بی عدالتی در تخصیص کمکها، نقاط برخوردار و کم برخوردار، توزیع نامتناسب امکانات، تأخیر در ارسال امکانات، ناهماهنگی کمکهای مردمی، در نظر نگرفتن نیازهای بومی، سوء استفاده گروههای اپوزسیون و شایعات مخرب از جمله وجوه مسالهمند مدیریت بحران سوانح طبیعی در ایران مطرح شد.
انتظاری به اهمیت حضور و مداخله مردمی در تمامی مراحل چرخه مدیریت بحران پرداخت و اذعان داشت به منظور جلوگیری از هدررفت مالی و استهلاک نیروی انسانی و همچنین به منظور تقویت اعتماد اجتماعی، مدیریت سوانح طبیعی میبایست در متعالیترین شکل آن که مدیریت مشارکتی مردمی است صورتبندی شود و فضا برای اظهار وجود، تصمیمسازی و عاملیت مردم در تمامی مراحل یک سانحه فراهم گردد.
ایشان همچنین با توجه به تجربه زلزله کرمانشاه به اهمیت توجه به بعد اطلاعرسانی و فعالیت رسانهای پرداخت که توجه به این بعد میتواند از احتمال شکلگیری بسیاری از نارضایتیها که ریشه در شایعات و فقدان اطلاعات صحیح دارد، جلوگیری نماید.